“Chłopiec z warszawskiego getta” (znany też jako “Chłopiec z podniesionymi rękami”) to jedno z najbardziej rozpoznawalnych i przejmujących zdjęć Holokaustu, pochodzące z 1943 roku.
Fotografia pochodzi z tzw. Raportu Stroopa — oficjalnego niemieckiego dokumentu sporządzonego przez SS-Gruppenführera Jürgena Stroopa, dowódcę operacji likwidacji getta warszawskiego po powstaniu w getcie warszawskim w kwietniu-maju 1943 roku. Raport, zatytułowany “Żydowska dzielnica mieszkaniowa w Warszawie już nie istnieje!” (“Es gibt keinen jüdischen Wohnbezirk in Warschau mehr!”), zawierał dziesiątki zdjęć dokumentujących brutalne tłumienie powstania i deportację mieszkańców getta.
Na fotografii widać grupę Żydów, w tym kobiety i dzieci, wyprowadzanych z kryjówek przez żołnierzy SS z bronią w rękach. W centrum kadru znajduje się mały chłopiec w czapce i płaszczyku, z uniesionymi rękami w geście poddania się — to właśnie ten szczegół sprawił, że zdjęcie stało się ikoną cierpienia najmłodszych ofiar Holokaustu.
Tożsamość chłopca nigdy nie została jednoznacznie potwierdzona, mimo licznych prób jej ustalenia na przestrzeni dekad. Kilka osób po wojnie twierdziło, że to właśnie one są tym dzieckiem ze zdjęcia, jednak żadna z tych identyfikacji nie została ostatecznie i bezspornie potwierdzona przez historyków.
Fotografia stała się jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli Holokaustu na całym świecie — używana w muzeach, podręcznikach historii i miejscach pamięci, takich jak Yad Vashem czy Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN w Warszawie. Jest szczególnie wstrząsająca, ponieważ pochodzi bezpośrednio z dokumentacji sporządzonej przez samych sprawców zbrodni — czyli, podobnie jak zdjęcie “Ostatni Żyd z Vinnitsy”, jest to “dowód” utrwalony przez oprawców, a nie przez ofiary czy świadków z zewnątrz.
Samo powstanie, które poprzedziło to zdjęcie, było pierwszym miejskim powstaniem zbrojnym w okupowanej Europie i największym zbrojnym oporem Żydów podczas II wojny światowej. Mimo desperackiej walki, getto zostało doszczętnie zniszczone, a większość jego mieszkańców zamordowana lub deportowana do obozów zagłady, głównie do Treblinki.